2016/02/23

Prawoskrętne całowanie


Psycholog - Onur Güntürkün - pracujący w Rurh Universität Bochum w Niemczech przeprowadził sondaż pomiędzy osobami całującymi się w miejscach publicznych na terenie takich państw jak: Niemcy, Turcja i Stany Zjednoczone. W badaniu tym wzięło udział łącznie 124 pary. Z przeprowadzonej analizy sondażu okazało się, że dwa razy częściej pary podczas pocałunku przechylały głowę w prawą stronę. Czynność ta nie ma żadnego związku z praworęcznością u osób biorących udział w badaniu, ponieważ w badaniu osób praworęcznych było cztery razy więcej, aniżeli sytuacji, kiedy głowa była przechylana w prawą stronę. 


Güntürkün uważa, że tego typu zachowanie wynika z ogólnych preferencji, które wykształcają się u człowieka w okresie prenatalnym i niemowlęcym. Taka asymetria według psychologa związana jest z lateralizacją funkcji mózgu jak mowa i orientacja przestrzenna.

Dodatkowo na skłonność przechylania głowy w prawą stronę wpływa także cały proces wychowawczy. Z badań wynika, że 80% matek (zarówno praworęcznych, jak i leworęcznych) przytula dzieci po swojej lewej stronie. W ten sposób przytulone niemowlę, z główką skierowaną ku górze musi odwrócić główkę w prawą stronę. Naukowcy na podstawie tego przypuszczają, iż ludzie nauczyli się kojarzyć ciepło i bezpieczeństwo z przechyleniem głowy w prawą stronę. 

Niektórzy naukowcy uważają, że te osoby, które podczas pocałunku przechylają głowę w lewą stronę prawdopodobnie okazują mniej ciepła oraz miłości, niż osoby przechylające głowę w prawą stronę. 

W 2006 roku przyrodnik ze Stranmillis University College w Północnej Irlandii - Julian Grenwood - przeprowadził badanie, z którego wynika, że 77% z 240 studentów podczas całowania lalki w policzek, bądź usta przechylało głowę w prawą stronę. Czynność ta podczas całowania lalki (czynność obojętna), była prawie tak samo popularna jak u całujących się par w Belfaście, gdzie podczas obserwacji w 80% stwierdzono pocałunek prawoskrętny. Na podstawie tego badania można wnioskować, że Güntürkün miał rację twierdząc, że tego typu zachowanie wynika z preferencji o charakterze motorycznym, a nie emocjonalnym.

Chip Walter "Affairs of the lips: Why we kiss" Scientific American Mind 02/03 2008

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

TOP